تجرد...

* میدونی چه وقت مجردی حال میده و لازم نیست هی دعا دعا کنی که یکی سرراه زندگیت قرار بگیره؟؟؟ اونوقتی که یه اکیپ دوستای باحال و هم فاز داشته باشی و هر هفته هم یه برنامه ای برای تعطیلاتت بچینی و بری عشق و حال...اینطوری دیگه عین خیالت نیست که کسی هست که یارفابریکت باشه یا نه ..اگه بود که چه بهتر ، نبود هم فدای سرت...

اینطور وقتاست که لم میدی به مبل و یه کافی میگیری دستت و با خیال راحت میگی "من به زمان بندی خدا اعتماد دارم"....

اما وقتی خودتی و خودت و هیچ یارموافقی دور و برت نیست و از چند جهت نامساوی به خاطر تنهایی در حال فشار و ناراحتی هستی دیگه نمیتونی بگی که : بیخیال ؛ هر موقع شد ، شد...چون هر روزی که نمیشه تو داری با هزارتا فکر و خیال و غم و حسرت و افسوس سروکله میزنی و سعی میکنی نقاب خوشحال بودن و راضی بودن هم بزنی که کسی حرف چرتی بهت نگه و اونوقته که هرچی این "زمان بندی خداوند" دورتر و طولانی تر باشه ، دهن تو بیشتر سرویس میشه...

عمرمون داره مثل برق از جلوی چشممون رد میشه و تا وقتی که امکانشو داری خوبه بتونی کیف کنی از زندگیت..

و البته و صد البته یارموافق لزوما نباید جنس مخالف باشه...یه وقتایی دوست همجنس خودت که دلسوز و رفیق و یار باشه از صدتا همفاز جنس مخالف ؛ بیشتر حالتو خوب میکنه...

چه کنیم که اختیار با ما نیست و نمیدونیم این چرخ گردون قراره چطور و کجا به کام بگرده..البته اگه قرار باشه که بگرده...

واقعا امیدوارم روزی برسه که زمان بندی خدا و زمان بندی خودم ؛ همزمان باشه:D